Işık olan kendime,
ışık olarak yaklaşıyorum.
Birbirimize uzanan
aynı parıltının iki ucuyuz
ve birleştiğimizde
bütün zincirler,
bütün prangalar
bir anda, birden
çözülüveriyor.
O an,
tam bir ışık oluyoruz.
Eteklerimde
uçuş uçuş serinlik,
tenimde hafiflik,
içimde çocuksu bir şenlik…
Güzel bir kapıdan süzülüyorum,
sonsuz bir huzurun
tam içine dalıyorum
sessiz, serin ve derin.
Nihayet esenlik.
